| 作词 : Milosz Borycki | |
| 作曲 : Michal Fox Krol/Milosz Borycki | |
| [Zwrotka 1] | |
| Nic nie pachnie jak powietrze pocztowej | |
| Jak słowa parę sekund po Tobie | |
| Nie boli bardziej nic, niż te rzeczy co sny | |
| Przeleżały tyle lat w mojej głowie | |
| Gdzieś obok nich jestem zły w tym co robię | |
| Zbyt słaby, by do końca kiedykolwiek dobiec | |
| Co miałem tam, każe nam zapomnieć o sobie | |
| Kiedyś każdą z tych chwil, każdej z nich opowiem | |
| Jak nikt, niosłem żal i wstyd | |
| I nie zliczę stąd kroków złych, słabych dni | |
| Słyszę wciąż echo śmiechu i trzasków drzwi | |
| Jak szorstki dotyk grzechu, jak ten chłodnej mgły | |
| Mały, gruby chłopak, co miał wielkie sny | |
| I małą wiarę to co wokół, chyba nie wyszedł żaden | |
| Bałem się patrzeć w okno, w którym stoję dziś | |
| I jak nikt mam wrażenie, że to nie przez przypadek | |
| Znam gorzko-słodki smak potu i krwi | |
| Wiem ile trzeba po niego biec | |
| Pamiętam jak mieli tu dla mnie piękne, wielkie nic | |
| Chcesz, załóż skrzydła i leć | |
| Nic znaczy wszystko, być może każdy | |
| Mamy własne przeboje, swoje własne gwiazdy | |
| I historię prawdy, której nikt nie pamięta | |
| Nie wierząc w to, czego nie miałem w rękach | |
| A składam razem je, przed snem, przy miasta dźwiękach | |
| W trybach złudnego piękna na umór | |
| Przy chórze tłumu, gdy czyjąś niewinność żegna | |
| Dali mi szansę pozbawiając rozumu | |
| Mój tumult [?] schematów | |
| I wnętrze głowy mi rozsadza rytm | |
| Chcę coś im dać, zabierając coś światu | |
| Wiarę w to, w co wokół nie wierzył nikt |
| zuo ci : Milosz Borycki | |
| zuo qu : Michal Fox Krol Milosz Borycki | |
| Zwrotka 1 | |
| Nic nie pachnie jak powietrze pocztowej | |
| Jak s owa par sekund po Tobie | |
| Nie boli bardziej nic, ni te rzeczy co sny | |
| Przele a y tyle lat w mojej g owie | |
| Gdzie obok nich jestem z y w tym co robi | |
| Zbyt s aby, by do ko ca kiedykolwiek dobiec | |
| Co mia em tam, ka e nam zapomnie o sobie | |
| Kiedy ka d z tych chwil, ka dej z nich opowiem | |
| Jak nikt, nios em al i wstyd | |
| I nie zlicz st d krok w z ych, s abych dni | |
| S ysz wci echo miechu i trzask w drzwi | |
| Jak szorstki dotyk grzechu, jak ten ch odnej mg y | |
| Ma y, gruby ch opak, co mia wielkie sny | |
| I ma wiar to co wok, chyba nie wyszed aden | |
| Ba em si patrze w okno, w kt rym stoj dzi | |
| I jak nikt mam wra enie, e to nie przez przypadek | |
| Znam gorzko-s odki smak potu i krwi | |
| Wiem ile trzeba po niego biec | |
| Pami tam jak mieli tu dla mnie pi kne, wielkie nic | |
| Chcesz, za skrzyd a i le | |
| Nic znaczy wszystko, by mo e ka dy | |
| Mamy w asne przeboje, swoje w asne gwiazdy | |
| I histori prawdy, kt rej nikt nie pami ta | |
| Nie wierz c w to, czego nie mia em w r kach | |
| A sk adam razem je, przed snem, przy miasta d wi kach | |
| W trybach z udnego pi kna na um r | |
| Przy ch rze t umu, gdy czyj niewinno egna | |
| Dali mi szans pozbawiaj c rozumu | |
| M j tumult? schemat w | |
| I wn trze g owy mi rozsadza rytm | |
| Chc co im da, zabieraj c co wiatu | |
| Wiar w to, w co wok nie wierzy nikt |
| zuò cí : Milosz Borycki | |
| zuò qǔ : Michal Fox Krol Milosz Borycki | |
| Zwrotka 1 | |
| Nic nie pachnie jak powietrze pocztowej | |
| Jak s owa par sekund po Tobie | |
| Nie boli bardziej nic, ni te rzeczy co sny | |
| Przele a y tyle lat w mojej g owie | |
| Gdzie obok nich jestem z y w tym co robi | |
| Zbyt s aby, by do ko ca kiedykolwiek dobiec | |
| Co mia em tam, ka e nam zapomnie o sobie | |
| Kiedy ka d z tych chwil, ka dej z nich opowiem | |
| Jak nikt, nios em al i wstyd | |
| I nie zlicz st d krok w z ych, s abych dni | |
| S ysz wci echo miechu i trzask w drzwi | |
| Jak szorstki dotyk grzechu, jak ten ch odnej mg y | |
| Ma y, gruby ch opak, co mia wielkie sny | |
| I ma wiar to co wok, chyba nie wyszed aden | |
| Ba em si patrze w okno, w kt rym stoj dzi | |
| I jak nikt mam wra enie, e to nie przez przypadek | |
| Znam gorzko-s odki smak potu i krwi | |
| Wiem ile trzeba po niego biec | |
| Pami tam jak mieli tu dla mnie pi kne, wielkie nic | |
| Chcesz, za skrzyd a i le | |
| Nic znaczy wszystko, by mo e ka dy | |
| Mamy w asne przeboje, swoje w asne gwiazdy | |
| I histori prawdy, kt rej nikt nie pami ta | |
| Nie wierz c w to, czego nie mia em w r kach | |
| A sk adam razem je, przed snem, przy miasta d wi kach | |
| W trybach z udnego pi kna na um r | |
| Przy ch rze t umu, gdy czyj niewinno egna | |
| Dali mi szans pozbawiaj c rozumu | |
| M j tumult? schemat w | |
| I wn trze g owy mi rozsadza rytm | |
| Chc co im da, zabieraj c co wiatu | |
| Wiar w to, w co wok nie wierzy nikt |