|
Τρεις και πάρ' τα τρία μας |
|
Λε Χαμ, Λε Χαμ, Λε Χαμ, Λε Χαμ, Λε Χαμ |
|
Λε Χαμ, Λε Χαμ |
|
Κάθε μέρα, like a boss |
|
το πάω παραπέρα, συνεπώς |
|
("Λε Χαμ, Λε Χαμ") |
|
Έχω μόττο, διαρκώς |
|
να 'μαι το άτομο το πρώτο, ο χαμός |
|
("Λε Χαμ, Λε Χαμ") |
|
Τι είναι τα Ημίζ; που 'ναι τα Ημίζ; |
|
Τώρα πια το ξέρεις πως δεν είναι κουίζ |
|
όσοι πεταχτήκαν, σκάσανε παρμπρίζ |
|
φρέναραν ενώ εμείς κάναμε ρεπρίζ |
|
όσο οι άλλες κόπιες φοράγαν την μπαντάνα |
|
η δική μας στιχουργία σαν του Deadpool την κατάνα |
|
κλασικοί σαν την σκηνή, του Psycho στο ντους |
|
τριανδρία του Καίρου, σαν τον Naguib Mahfouz |
|
σαν τον Toulouse-Lautrec, φέραμε μπέλ επόκ |
|
στη δεκαετία του βλαχομπαρόκ |
|
"ImizBizius" ξόρκι πάνω στον Voldemort |
|
στου Φοίνικα το Τάγμα με τον Dumbledore |
|
μεγαλώσαμε Ημίσκουμπρες, μας υπεραγαπάν |
|
οι άλλοι ψάχνουνε τον Sirius Black στο Αzkaban |
|
Η κάθε μια παράκμα στο ψωμί μας το Βιτάμ |
|
χαρτί και παλαμάρι και γίνεται Λε Χαμ |
|
Κάθε μέρα, like a boss |
|
το πάω παραπέρα, συνεπώς |
|
("Λε Χαμ, Λε Χαμ") |
|
Έχω μόττο, διαρκώς |
|
να 'μαι το άτομο το πρώτο, ο χαμός |
|
("Λε Χαμ, Λε Χαμ") |
|
Κάθε μέρα, like a boss |
|
το πάω παραπέρα, συνεπώς |
|
("Λε Χαμ, Λε Χαμ") |
|
Έχω μόττο, να χλευάζω |
|
τον κάθε ένα πιερότο |
|
και να σκουμπριλικιάζω |
|
θα γίνει ο χαμός. |
|
Είμαι απ' το συγκρότημα που έφερε επανάστα |
|
που έκανε Λε Χαμ, απ' άλλη διάστα |
|
Ημισκούμπρια, με κωλοδαχτυλιές |
|
που πριν υπάρξει η έννοια, κάναμε τρολλιές |
|
ενώ τίναζαν ελιές, στο Τουμπερλεκιστάν |
|
και μας κοιτούσαν όλοι με βλέμμα Ραν Ταν Πλαν |
|
με δέος σαν να βλέπαν τον κομήτη του Χάλεϊ |
|
στη χώρα που υπερέχει μόνο στο μαύρο χάλι |
|
σαν μετεωρίτες, που έσκασαν στη Γη |
|
όσα χρόνια κι αν περάσουν οι κρατήρες είναι εκεί |
|
εκεί που εξατμίστηκαν πολίτες-φρονιμίτες |
|
νέο είδος μουσικής κι εμείς οι καταλύτες |
|
μέσα στη show biz, επήλθε η καφρίλα |
|
στον κάθε ένα Γιώργη σοβαροφανή ξεφτίλα |
|
στενές επαφές με τρεις τύπους |
|
που ακόμα, ρε mofo, δεν κρατάν τους τύπους |
|
Είμαι ο Μεντζέλος, πιο παλιός από τις λάσπες |
|
μες στο Fame Story κοντράρω δέκα Άσπες |
|
μια ανήμερο θεριό, μια θεριό ανήμερο |
|
Αν ήμουν Κρητικός, θα με λέγανε Rakim-ελο |
|
είμαι ο Αρθούρος, Αρθούρος Πεντραγκόν |
|
ο βασιλιάς των Άγγλων, των παραπληγικών |
|
δυο δεκαετίες ο κύρης του σπιτιού |
|
το παιχνίδι του στεμμάτου, ύλη δημοτικού |
|
σαν τους Lannister πληρώνουμε όλα μας τα χρέη |
|
είμαστε οι πενήντα αποχρώσεις του Γκρέϋ |
|
το 'πε η Μεντζελογιαγιά, ποιοι είμαστε εμείς ν' αμφισβητούμε |
|
"Διαόλου κάλτσες είναι όταν τραγουδούνε" |
|
δώσαμε τα πάντα για σένανε, μαντάμ |
|
φτάνει όμως τώρα γιατί κάνω το Λε Χαμ |
|
"Spam, spam, spam, bacon and spam" |
|
Ήδη κάνω το Λε Χαμ |
|
Όπως λέει ο Kirk "η δουλειά μας είν' το ρίσκο" |
|
αν ακούγαμε τις κριτικές, θα είχαμε ένα δίσκο |
|
για την υπερπληροφόρα, παραδέχομαι πως φταίμε |
|
τώρα υπάρχει Google, έτσι ξέρεις και τι λέμε |
|
τα Ημίζ είναι αρρώστια, αλλά όχι μαγουλάδες |
|
και τα παιδιά που κόλλησαν γίνανε νταγλαράδες |
|
Μα μην ξεχνάμε! όλοι οι άλλοι τ' άρχισαν |
|
όλοι το φέρανε και αληθινό το κράτησαν |
|
όμως η αλήθεια απέχει παρασάγγας |
|
και όποιος δεν το δέχεται, ε, είναι ντιγκιντάγκας |
|
τώρα ο κάθε μάγκας σπιτουλίνι |
|
που θα ζητήσει ο κομπάρσος μερτικό απ' τον Φελίνι |
|
για μας ο κάθε φαν, είναι padawan |
|
που μέσα του ισχυρός ειν' ο Ημισκουμπρισμός |
|
"30 χρόνια επιτυχίες", το πρώτο μας δισκίο |
|
φτάσαμε στα 20 και παύει να 'ναι αστείο |
|
Κάθε μέρα, like a boss |
|
το πάω παραπέρα, συνεπώς |
|
("Λε Χαμ, Λε Χαμ") |
|
Έχω μόττο, διαρκώς |
|
να 'μαι το άτομο το πρώτο, ο χαμός |
|
("Λε Χαμ, Λε Χαμ") |
|
Κάθε μέρα, like a boss |
|
το πάω παραπέρα, συνεπώς |
|
("Λε Χαμ, Λε Χαμ") |
|
Έχω μόττο, να χλευάζω |
|
τον κάθε ένα πιερότο |
|
και να σκουμπριλικιάζω |
|
θα γίνει ο χαμός. |