| Met elke zon die opkomt | |
| drijf je verder weg van mij | |
| De zee lijkt kalm, maar schijn bedriegt | |
| De onderstroom is sterk | |
| Ik zie als in een droom | |
| Dat je naar me wenkt | |
| Ik hoef je niet te redden | |
| Je bent geen drenkeling | |
| Ooh, alles in mij kleur onmogelijk rood | |
| Onmogelijk rood | |
| Met elke zon die opkomt | |
| blijf je op je plaats in mij | |
| Mijn bloed lijkt kalm, maar schijn bedriegt | |
| De onderstroom is sterk | |
| Ik merk als in een droom | |
| dat ik hier niet ben | |
| Je hoeft me niet te wekken | |
| Ik ben wakker en bewust | |
| Ooh, alles in mij kleur onmogelijk rood | |
| Onmogelijk rood | |
| Je gezicht verandert | |
| maar verdwijnt nooit helemaal | |
| De maan trekt aan het water | |
| Het tij keert niet ten goede | |
| en de storm wakkert weer aan | |
| Ik merk als in een droom | |
| Dat ik hier niet ben | |
| Je hoeft me niet te wekken | |
| Ik vertrouw de onderstroom | |
| Ooh, alles in mij kleur onmogelijk rood | |
| Onmogelijk rood |