| عشق لالایی بارون تو شباست | |
| نم نم بارون پشت شیشه هاست | |
| لحظهٔ شبنم و برگ گل یاس | |
| لحظهٔ رهایی پرنده هاست | |
| تو خود عشقی که همزاد منی | |
| تو سکوت من و فریاد منی | |
| تو خود عشقی که شوق موندنی | |
| غم تلخ و گنگ شعرای منی | |
| وقتی دنیا درد بی حرفی داره | |
| تویی که فریاد دردای منی | |
| تو خود عشقی که همزاد منی | |
| تو سکوت من و فریاد منی | |
| دستای تو خورشید و نشون می دن | |
| چشمای بسته مو بیدار می کنن | |
| صدای بال پرنده رو لبات | |
| تو گوشام دوباره تکرار می کنن | |
| زندگی وقتی که بیزاری باشه | |
| روز و شبهاش همه تکراری باشه | |
| شاید عشق برای بعضی عاشقا | |
| لحظهٔ بزرگ بیداری باشه | |
| عشق لالایی بارون تو شباست | |
| نم نم بارون پشت شیشه هاست | |
| لحظهٔ عزیز با تو بودنه | |
| آخرین پناه موندن منه | |
| تو خود عشقی که همزاد منی | |
| تو سکوت من و فریاد منی |