|
Изморих се да чакам, |
|
изморих се да гледам, |
|
изморих се да мисля до твойта врата, |
|
тишината, която ме кара да стена, |
|
обърна наопаки мойта душа! |
|
Малко очаквах, но и него изгубих, |
|
блъснах се в камък - страшно боля. |
|
Боли и сега, когато те видя, |
|
и пак потъвам... о, не мога така. |
|
Робърт, Робърт, |
|
аз никога няма да бъда с теб! |
|
Робърт, Робърт, |
|
аз никога няма да бъда с теб! |
|
Поставена смешно стоя на кантара, |
|
залята обилно с черна вода. |
|
В момента съм нищо - "някаква плаче", |
|
казва случайно твойта уста. |
|
Не искам да мисля, |
|
не искам да чувствам, |
|
не искам да виждам всички тези неща, |
|
Не, не искам да вярвам, че светът се променя, |
|
когато затвориш твойта врата... |
|
Робърт, Робърт, |
|
аз никога няма да бъда с теб! |
|
Робърт, Робърт, |
|
аз никога няма да бъда с теб! |
|
Робърт, Робърт, |
|
аз никога няма да бъда с теб! |
|
Робърт, Робърт, |
|
аз никога няма да бъда с теб! |