|
Χωρίζουνε οι δρόμοι μας και πες μου τι κατάλαβες |
|
Μέσα απ' το μυαλό μου τα σχέδια όλα μου χάλασες |
|
Όνειρα είχα κάνει κι αποδείχτηκαν δαπάνη |
|
Τα απόβλητα μιας σχέσης που πνιγήκαν στη λεκάνη |
|
Τα δάκρυα στεγνώνουνε και οι ψυχές παγώνουνε |
|
Οι έρωτες τελειώνουνε σαν τα κεριά που λιώνουνε |
|
Εγώ όμως δεν ξεχνάω και τα λόγια σου κρατάω |
|
Στο στήθος μενταγιόν όσο ζω θα τα φοράω |
|
Ποιος φταίει ή δε φταίει σημασία πια δεν έχει |
|
Μου λείπεις κι η καρδιά μου δεν αντέχει να μη σ' έχει |
|
Δεν ντρέπομαι να πω πως σε σκέφτομαι ακόμα |
|
Τα βράδια μου σε ψάχνω πάντα δίπλα μου στο στρώμα |
|
Σ' αυτή την ιστορία αν και φταίξαμε κι οι δύο |
|
Δεν έχω πει ακόμα εγώ το τελευταίο αντίο |
|
Δέξου την συγγνώμη μου εμμέσως πλην σαφώς |
|
Και καταδίκασε με γιατί εγώ είμαι ο ένοχος |
|
Ένοχο με βρίσκει το ξημέρωμα που φτάνει |
|
Άδικα μπλεγμένο μέσα σε πλεκτάνη |
|
Ένοχο με βρίσκει το ξημέρωμα που φτάνει |
|
Άδικα μπλεγμένο μέσα σε πλεκτάνη |
|
Τώρα που χώρισαν οι δρόμοι μας για πες μου τι κατάλαβες |
|
Μες στο μυαλό σου χάραζες μια ξέφρενη πορεία |
|
Σ' αυτή την ιστορία τελικά κανείς δεν βγήκε |
|
Στ' αλήθεια κερδισμένος κι όντως είμαι πεπεισμένος |
|
Πως όταν μπουν στην μέση εγωισμοί και τα συμφέροντα |
|
Σκοτώνουν το συναίσθημα και κάθε είδους έρωτα |
|
Δεν τήρησες τα δέοντα κι αυτό ήταν που με πείραξε |
|
Αφού η ζωή με δίδαξε να συγχωρώ τους πάντες |
|
Ποτέ σου δε θα μάθεις όσα κρύβουν κάποιοι άντρες |
|
Μέσα στην καρδιά τους τους εμπνέει η μοναξιά τους |
|
Άλλοι πίσω απ' την σκιά τους λειτουργούν πάντα ως δέκτες |
|
Υποκύπτουν σε γυναίκες που τους βλέπουν σαν παιχνίδι |
|
Αιφνίδιες εξελίξεις προκαλούν συνέχεια ρήξεις μείξεις |
|
Κι άλλες αντιθέσεις ποιο το νόημα μιας σχέσης |
|
Όταν όλα στο μυαλό μας ανατρέπονται αμέσως |
|
Εμμέσως πλην σαφώς είμαι εγώ ο ένοχος |
|
Ένοχο με βρίσκει το ξημέρωμα που φτάνει |
|
Άδικα μπλεγμένο μέσα σε πλεκτάνη |
|
Ένοχο με βρίσκει το ξημέρωμα που φτάνει |
|
Άδικα μπλεγμένο μέσα σε πλεκτάνη |
|
Λοιπόν το παραδέχομαι πως μέλλον πια δεν έχουμε |
|
Αλλά να μην μιλάμε είναι κάτι που δε δέχομαι |
|
Ανέχομαι πολλά αυτό όμως δεν το δέχομαι |
|
Όταν χτυπάει η καρδιά κι οι δυο μας να απέχουμε |
|
Εσύ την ζωή σου κι εγώ την δική μου |
|
Οι αναμνήσεις μένουν καρφωμένες στην ψυχή μου |
|
Πολύ βαθιά εκεί που κανένας δεν τις φτάνει |
|
Όσο κι αν προσπαθήσει οτιδήποτε κι αν κάνει |
|
Θα ήθελα απόψε να χαθώ μες στο σκοτάδι |
|
Να φτάσουμε μαζί ως την είσοδο του Άδη |
|
Κι ύστερα πάλι βράδυ να σε φέρω εκεί που ήσουν |
|
Πριν νυστάξεις και τα δυο γλυκά σου μάτια απόψε κλείσουν |
|
Ένοχο με βρίσκει το ξημέρωμα που φτάνει |
|
Άδικα μπλεγμένο μέσα σε πλεκτάνη |
|
Ένοχο με βρίσκει το ξημέρωμα που φτάνει |
|
Άδικα μπλεγμένο μέσα σε πλεκτάνη |