|
Jaka jest cena sławy? |
|
Nieco więcej w portfelach? |
|
Kto nauczy nas jak? |
|
Kiedy kusi jej smak?! |
|
Jaka jest cena sławy? |
|
Nieco więcej w portfelach? |
|
Kto nauczy nas jak? |
|
Kiedy kusi jej smak?! |
|
Życie na scenie jak poligon -- niełatwy teren |
|
Sukcesy, niewypały, dobre miny do złej gry |
|
Widzisz w tym łatwy szelest, a my znamy cenę |
|
Blaski i cienie, gdy sięgamy po te sny |
|
Do gry nie wszedłem na moment, i nie, nie wszedłem dla monet |
|
Wiem to, gdy tęsknie za domem, i kiedy pędzę na koniec Gdzie sen się wyśnił nam – pucybutom |
|
Choć niejednemu już tutaj za to na buty Pluto |
|
Egzekucyjny pluton, ogrodnika psy, cokolwiek |
|
Niejeden myślał, że wystarczy krzyk pod moim oknem |
|
Niejeden myślał, że mi wsadzi ryj i zajrzy w portfel |
|
A swoje szczęście zmierzy kiedyś liczbą moich potknięć |
|
Ty, nie szukaj tu parady celebrytów, wiesz |
|
Ten fejm nie daje nam gwarancji emerytur, ej |
|
Ten święty spokój to nie jachty z Pacyfiku |
|
To marzenia co nie mają ceny, skali, gabarytów |
|
Patrz na tytuł, jest jedno teraz, teraz i tu |
|
Sekunda się rodzi, umiera i nigdy nie ma ich dwóch |
|
Plus krew, pot i łzy, łzy pot i krew |
|
I jak chcesz to se weź cały ten pieprzony fejm, wiesz |
|
Jaka jest cena sławy, co daje ten cały blask? |
|
Nieco więcej w portfelach, otwarte bramy do miast? |
|
Kto nauczy nas jak częściej dawać niż brać? |
|
Kiedy kusi jej smak, później krztusi jak blant |
|
Jaka jest cena sławy, co daje ten cały blask? |
|
Nieco więcej w portfelach, otwarte bramy do miast? |
|
Kto nauczy nas jak częściej dawać niż brać? |
|
Kiedy kusi jej smak, kiedy kusi jej smak |
|
Pochłania cię muzyka, nie widzisz ludzi, ale lepsze wzory |
|
Ksywki, teledyski, ceny, metki, reflektory |
|
By zdobyć chwilę off - codzienności awangarda |
|
A gdy gasną światła obie strony wita stara prawda |
|
Jak mogłem stać z boku? Talent obudzić czas? |
|
Daj spokój, dziękuję Bogu na ten drugi plan |
|
Ulica patrzy, a wybijać się to niezbyt mądre? |
|
Mam wystarczająco swoich butów żeby mieścić obce |
|
Sam nie wiedziałem, że wózek pojedzie dalej |
|
Czy ja też się stanę łatwym celem na piedestale? |
|
Mają mnie na celowniku, tak za to zapłacę? |
|
Mój wybór, wolę być na muszce niż pod krawatem |
|
Niech dotyka serc, a później okupuje listy |
|
Pomaga mi przeskoczyć mur, by wybudować wyższy? |
|
Pewny tych decyzji biorę póki się ulotni |
|
Wnioski? co jest celem a co efektem ubocznym, co? |
|
Jeśli to sukces rodzi wrogów nasz zaludni kontynent |
|
A jak się znudzi bezradnością damy mu oksytocynę |
|
Raz się żyje, za krótko żeby czekać tu bezradnie |
|
I tak jutro na celownik weźmie nas dzisiejszy target |
|
Pięści w gardę, czasem bywam taki zmęczony już |
|
W świecie relacji tanich ... jak Polski Bus |
|
Miliony słów, każde pewne jak Amber Gold |
|
Marek Belka w moim oku zobacz swoją drzazgę, co? |
|
Walczę, bo stawka to nie byle świeczka |
|
Od dziecka ten świat chciał zabrać mi moje zwycięstwa |
|
Określał mnie, przypisywał grupom, szufladkował, nie kosić budować flotę |
|
Tak chcę się ustatkować |
|
Zmieniam słowa w czyny, nie po klakierów poklask |
|
Łyżki dziegciu są niczym, celem szczęście w chochlach |
|
I nie chcę zostać z niczym, ale co ceną jest |
|
Z ten cały F E J M? |
|
Jaka jest cena sławy, co daje ten cały blask? |
|
Nieco więcej w portfelach, otwarte bramy do miast? |
|
Kto nauczy nas jak częściej dawać niż brać? |
|
Kiedy kusi jej smak, później krztusi jak blant |
|
Jaka jest cena sławy, co daje ten cały blask? |
|
Nieco więcej w portfelach, otwarte bramy do miast? |
|
Kto nauczy nas jak częściej dawać niż brać? |
|
Kiedy kusi jej smak, kiedy kusi jej smak |