| [00:00.00] |
作词 : MVL/F.HERO/ปู่จ๋าน ลองไมค์ |
| [00:00.00] |
作曲 : ปู่จ๋าน ลองไมค์ |
| [00:00.00] |
เพลง: ใหญ่แล้วอดเอา |
| [00:14.00] |
ศิลปิน: F.HERO, สุนทรี เวชานนท์, MVL, ปู่จ๋านลองไมค์ |
| [00:27.23] |
ลุกเจ้ากินผักตางป๋าย ลุกขวายจะได้กินผักตางเก๊า |
| [00:37.91] |
กำตี้แม่บอกแม่สอนเจ้า อดเอาใหญ่แล้วเน้อลูกจาย |
| [00:48.34] |
ดำน้ำหื้อมันหันทราย นอนหงายหื้อมันหันฟ้า |
| [00:59.02] |
วันเดือนเคลื่อนไปไผบ่ท่า ลูกหล้าใหญ่แล้วหื้ออดเอา |
| [01:09.49] |
กึ้ดถึงตอนน้อยๆตอนเฮาล้มลงต้าว |
| [01:12.52] |
แม่บอกได้เกิดเป็นคนมันตึงมีเซอะมีง่าว |
| [01:15.29] |
ล้มแล้วก็ลุกเหีย บ่ใจ่เป็นเมื่อยเป็นไข้ |
| [01:17.85] |
เจ็บน้อยก็อดเอาเกิดเป็นลูกบ่าวจะไปไห้ |
| [01:20.60] |
จนเฮาใหญ่วันนี้ก็บ่เหมือนตอนละอ่อน |
| [01:23.26] |
ความเจ็บบ่ใจ่แค่ต้าว มีแผลถลอกอย่างตะก่อน |
| [01:26.13] |
บ้านต้องผ่อน มีแต่หนี้ ปะแต่คนสัปปะลี่ |
| [01:28.59] |
ชีวิตต้องปะแต่คนหัววอก แต่คนขี้จ่ม แต่คนจู้จี้ |
| [01:31.18] |
แต่ในใจลูกนี้ก็ยังจำกำแม่ |
| [01:33.92] |
ว่าลูกเหยคนเฮามันตึงมีดี มีแย่ |
| [01:36.71] |
นอนสลีวันใด จะไปลืมสาด ลืมแคร่ |
| [01:39.25] |
ได้นั่งเสลี่ยงซักวันก็ลง เพราะชีวิตคนนั้นมันบ่แน่ |
| [01:41.91] |
ใส่เกิบแตะก้านว่าสายมันปุด |
| [01:44.21] |
แต่เฮาก็ยังเหลือตี๋น บ่ใจ่เป็นคนตี๋นกุด |
| [01:46.98] |
ลุกขึ้นลูกจายถ้าคิดจะเตวก็ไปหื้อสุด |
| [01:49.28] |
ใหญ่แล้วหื้ออดเอา ก้านแม่สั่งลุยฮาตึงบ่หยุดบ่ะ |
| [01:52.39] |
ลุกเจ้ากินผักตางป๋าย ลุกขวายจะได้กินผักตางเก๊า |
| [02:03.20] |
กำตี้แม่บอกแม่สอนเจ้า อดเอาใหญ่แล้วเน้อลูกจาย |
| [02:13.65] |
ดำน้ำหื้อมันหันทราย นอนหงายหื้อมันหันฟ้า |
| [02:24.57] |
วันเดือนเคลื่อนไปไผบ่ท่า ลูกหล้าใหญ่แล้วหื้ออดเอา |
| [02:35.33] |
แม่บอกถ้าลุกเจ้าได้กินไส้อั่วจิ้นหมู |
| [02:38.08] |
ได้กิ๋นพริกแดงพริกหนุ่ม กินต๋ำบะหนุนกิ๋นอ่องปู๋ |
| [02:40.69] |
จำมาตั้งเมื่อละอ่อนเต๊าใหญ่ |
| [02:42.65] |
ลุกขวายเมื่อใดจำเป็นได้กิ๋นก๊ะก้านผักไผ่ |
| [02:45.94] |
โคะ! อะหยังปะล้ำปะเหลือ |
| [02:48.11] |
จำได้สมัยละอ่อนบ่ะซอบง่าวกินแกงบะเขือ |
| [02:50.69] |
แม่บอกหื้อเลือกเอาจะกิ๋นเข้านึ่งกับเกลือ |
| [02:53.30] |
ก็แล้วแต่เน่อน้อยเหยหรือจะกิ๋นแก๋งตี้เหลือ |
| [02:56.05] |
เป็นกำสอนตี้ล้ำลึกฝังใจ๋ |
| [02:58.71] |
มากึ้ดถึงกำแม่ต๋อนตี้ชีวิตมันเริ่มบ่ไหว |
| [03:01.43] |
ว่าแกงบะเขือส้มตอนนั้นยังดีกว่าไหนๆ |
| [03:04.72] |
เพราะเอาดอกเบี้ยในธนาคารมาแกงกิ๋นบ่ได้ |
| [03:07.31] |
จ๋ำไว้เน้อน้อยเหย ใหญ่แล้วไปดีย่อย |
| [03:10.05] |
ถ้าเตวเวยมันจะต้าวก่อก้อยเตวเน้อไอ่น้อย |
| [03:12.69] |
แม่ขออย่างเดียวท้อได้แต่จะไปถอย |
| [03:15.25] |
ใหญ่แล้วหื้ออดเอาเฮาบ่ไจ้เด็กเห่อ อื้ม |
| [03:17.96] |
ถ้าอู้ถึงเมื่อตะก่อน ตอนเป็นละอ่อนยอมฮับว่าหลึก |
| [03:20.42] |
แม่เขอ่านหนังสือหนังหา เพราะว่าแม่กลัวพะญ๋าจะปึก |
| [03:23.22] |
บ่ฮ่ำบ่เฮียนวันนี้ ถ้าสูใหญ่มาเดี๋ยวจะหู้สึก |
| [03:25.88] |
บ่อยากหื้อยะก๋านตุ๊ก แม่อยากหื้อลูกอยู่ในฮ่มตึก |
| [03:28.62] |
ยามมืดยามดึกถ้าเล่นในป่าเดี๋ยวผีเอาซ่อน |
| [03:31.37] |
ไอ่เฮาก็บ่หู้ฟ้านึกว่าในป่ามี Pokémon |
| [03:34.19] |
ไปเล่นสุ่มมืดในป่า ปอสดออกมาโดนแม่ตบง่อน |
| [03:36.64] |
เป็นโขด เป็นเกียด เป็นไห้ เป็นฮ้อง หนีออกบ้านไปเอารถเครื่องฮ่อน |
| [03:39.75] |
บ่เข้าใจ๋ว่าเป๋นบ่าหยังแม่ถึงจุถึงดุถึงด่า |
| [03:41.81] |
ปอใดใหญ่มาผมจึงหู้ว่ากำแม่มีก่า |
| [03:44.61] |
ความฮักของแม่ตี้มี มันบ่เปลี่ยนสีเหมือนกับจั๊กก่า |
| [03:47.22] |
เป็นเครื่องขัดเกลาจิตใจ๋เหมือนกบไสไม้ของหมู่สล่า |
| [03:49.96] |
กำจุ กำสอน กำด่ารวมถึงเสียงเพี้ยตี้แม่ตบง่อน |
| [03:53.54] |
เป็นความหวังดีของแม่แม้มีไม้แส้มาฟาดขาน่อง |
| [03:55.48] |
มันเจ็บน้อยกว่าปะคนขี้จุ๊ ปะคนกะล่อน |
| [03:58.19] |
ปะคนหัววอก วอกไบ้วอกง่าว อยากหื้อหมู่สูฟังกำแม่เหียพ่อง |
| [04:01.14] |
ลุกเจ้ากินผักตางป๋าย ลุกขวายจะได้กินผักตางเก๊า |
| [04:10.86] |
กำตี้แม่บอกแม่สอนเจ้า อดเอาใหญ่แล้วเน้อลูกจาย |
| [04:21.81] |
ดำน้ำหื้อมันหันทราย นอนหงายหื้อมันหันฟ้า |
| [04:32.39] |
วันเดือนเคลื่อนไปไผบ่ท่า ลูกหล้าใหญ่แล้วหื้ออดเอา |
| [04:43.33] |
แม่บอกใหญ่แล้วนะลูกบ่าว จะไปไหนก็ได้ ขออย่างเดียวจะไปง่าว |
| [04:48.01] |
แม่บอกใจ้ชีวิตอย่าหื้อมันปุดตืน น้ำลายตัวเก่าจำไว้จะไปลืน |
| [04:53.99] |
แม่บอกอย่าเป็นคนโวคนเวา หู้อะหยังก็เอาหื้อแต้ จะไปด้น จะไปเดา |
| [04:58.09] |
แม่บอกถ้านั่งไห้จะมีแต่คนสมเพชเฮา ลุกขึ้นมาลูกเหย ใหญ่แล้วหื้ออดเอา |
| [05:04.83] |
แม่บอกใหญ่แล้วนะลูกบ่าว จะไปไหนก็ได้ ขออย่างเดียวจะไปง่าว |
| [05:09.56] |
แม่บอกใจ้ชีวิตอย่าหื้อมันปุดตืน น้ำลายตัวเก่าจำไว้จะไปลืน |
| [05:15.33] |
แม่บอกอย่าเป็นคนโวคนเวา หู้อะหยังก็เอาหื้อแต้ จะไปด้น จะไปเดา |
| [05:20.48] |
แม่บอกถ้านั่งไห้จะมีแต่คนสมเพชเฮา ลุกขึ้นมาลูกเหย ใหญ่แล้วหื้ออดเอา |