| Song | Ballada feudalna |
| Artist | Jacek Kaczmarski |
| Album | Krzyk |
| [00:06.82] | Dawni fornale majątku, przywiązani do niego |
| [00:11.82] | Bardziej niż każe rozsądek, głód miejscowe prawo - |
| [00:16.83] | Raby tej ziemi, wygnani z niej właśnie dlatego - |
| [00:21.48] | Zwracam się do was - dworski pisarczyk i pachoł, |
| [00:26.83] | Na tyle tu nieważny by grać odważnego. |
| [00:34.40] | Do czworaków przywykli jak do pięknych domów |
| [00:39.42] | Ci, co przyszli na wasze, jeszcze ciepłe, miejsca. |
| [00:44.93] | Pijąc kłócą się, kłócąc - nie ufają nikomu. |
| [00:50.18] | W nocy gardła pełne piekącego szczęścia: |
| [00:55.67] | Narzekać, nienawidzić, kląć na ekonomów. |
| [01:03.65] | Ten żywy nawóz co rano idzie w ziemię czarną, |
| [01:08.69] | Wzdłuż długich bruzd ospała nadzorców robota. |
| [01:14.13] | Gnije zgoda, panoszy się mowa wulgarna, |
| [01:19.27] | Ziemia ciągle rodzi dla obcego złota, |
| [01:24.76] | Pot na niskich czołach oblicza się w ziarnach. |
| [01:32.25] | Dwór stoi jak stał - siedlisko wróbli i kukułek. |
| [01:37.23] | (Chociaż plotka i wróżba przyszłość jakąś tu stwarza) |
| [01:43.65] | W zmatowiałych salonach, gdzie się niegdyś snuły |
| [01:48.44] | Karmione pamięcią duchy przodków gospodarza, |
| [01:53.80] | Ciągle w modzie kolumny i obce statuy! |
| [02:02.36] | Zwykłe słowa wyszły już z użycia. |
| [02:07.37] | Wielkimi porozumieć nie można się wcale. |
| [02:12.62] | Co raz ktoś zawoła o winnych wykrycie, |
| [02:17.58] | Pan ręką pokazuje mu graniczne pale, |
| [02:22.65] | Za którymi znikliście wy - wygnani w przeżycie. |
| [02:31.72] | Widzę was nieraz, kiedy twarz ukryję w dłoniach. |
| [02:36.63] | Macie przynajmniej wasze chlubne poniżenie, |
| [02:41.31] | Gdy, wygnanym, łuk Ziemi ojczyznę przesłonił |
| [02:46.87] | Ciągle taką samą w waszym zapatrzeniu. |
| [02:52.39] | Stoicie w oddali na wysokich koniach. |
| [03:02.19] |
| [00:06.82] | Dawni fornale maj tku, przywi zani do niego |
| [00:11.82] | Bardziej ni ka e rozs dek, g d miejscowe prawo - |
| [00:16.83] | Raby tej ziemi, wygnani z niej w a nie dlatego - |
| [00:21.48] | Zwracam si do was - dworski pisarczyk i pacho, |
| [00:26.83] | Na tyle tu niewa ny by gra odwa nego. |
| [00:34.40] | Do czworak w przywykli jak do pi knych dom w |
| [00:39.42] | Ci, co przyszli na wasze, jeszcze ciep e, miejsca. |
| [00:44.93] | Pij c k c si, k c c - nie ufaj nikomu. |
| [00:50.18] | W nocy gard a pe ne piek cego szcz cia: |
| [00:55.67] | Narzeka, nienawidzi, kl na ekonom w. |
| [01:03.65] | Ten ywy naw z co rano idzie w ziemi czarn, |
| [01:08.69] | Wzd u d ugich bruzd ospa a nadzorc w robota. |
| [01:14.13] | Gnije zgoda, panoszy si mowa wulgarna, |
| [01:19.27] | Ziemia ci gle rodzi dla obcego z ota, |
| [01:24.76] | Pot na niskich czo ach oblicza si w ziarnach. |
| [01:32.25] | Dw r stoi jak sta - siedlisko wr bli i kuku ek. |
| [01:37.23] | Chocia plotka i wr ba przysz o jak tu stwarza |
| [01:43.65] | W zmatowia ych salonach, gdzie si niegdy snu y |
| [01:48.44] | Karmione pami ci duchy przodk w gospodarza, |
| [01:53.80] | Ci gle w modzie kolumny i obce statuy! |
| [02:02.36] | Zwyk e s owa wysz y ju z u ycia. |
| [02:07.37] | Wielkimi porozumie nie mo na si wcale. |
| [02:12.62] | Co raz kto zawo a o winnych wykrycie, |
| [02:17.58] | Pan r k pokazuje mu graniczne pale, |
| [02:22.65] | Za kt rymi znikli cie wy - wygnani w prze ycie. |
| [02:31.72] | Widz was nieraz, kiedy twarz ukryj w d oniach. |
| [02:36.63] | Macie przynajmniej wasze chlubne poni enie, |
| [02:41.31] | Gdy, wygnanym, uk Ziemi ojczyzn przes oni |
| [02:46.87] | Ci gle tak sam w waszym zapatrzeniu. |
| [02:52.39] | Stoicie w oddali na wysokich koniach. |
| [03:02.19] |