|
Γύρω μου οράματα και δυο αράδες γράμματα |
|
Μες το δικό μου κόσμο |
|
Τα πιο ιερά συγγράμματα |
|
Λέξεις σαν ουλές |
|
Παροιμίες ύπουλες |
|
Το τώρα το μετά το αύριο και το χτες |
|
Βαλσαμωμένα λόγια μες το χρόνο συναντάω |
|
Με το φτωχό μυαλό μου μόνο εικόνες κυνηγάω |
|
Ρωτάω μήπως κάποιος ξέρει κάποιο άλλο δρόμο |
|
Και κερδίσω επιτέλους μία ώρα απ'το χρόνο |
|
Μόνο με μια λέξη έτσι δόθηκε το έναυσμα |
|
Κάποιοι όμως βιάστηκαν να βγάλουνε συμπέρασμα |
|
Κι ήταν το αποτέλεσμα |
|
Φθόνος κι αμφισβήτηση |
|
Για λίγη δόση αλήθειας απ' την πρώτη αναζήτηση |
|
Βρέθηκα αντιμέτωπος με τόσες υποσχέσεις |
|
Σενάρια και υποθέσεις |
|
Που όσο πέρναγε ο καιρός |
|
Κάποιοι αναρωτιούνται που να βρίσκεται το φως |
|
Που να κρύβεται η αγάπη που μας χάρισε ο Θεός |
|
Εγώ πιστεύω πως |
|
Μετράνε μόνο οι πράξεις |
|
Απ' τη στιγμή που θέλεις κάτι μέσα σου ν' αλλάξεις |
|
Γύρω αν κοιτάξεις όλα μοιάζουν αυτονόητα |
|
Αξίες και πιστεύω παραμένουνε ακλόνητα |
|
Απόρθητα τα φρούρια που έχτισα με αίμα |
|
Προσμένουνε τη πτώση μου να γίνει πρώτο θέμα |
|
Μαλώσανε διαλύθηκαν ή μήπως δε μιλιούνται |
|
Σαν μάτια που δε βλέπονται και τότε λησμονιούνται |
|
Κάποιοι να θυμούνται πως μαζί μας συνεχώς |
|
Υπάρχει ένας όρκος που είναι πάντα ιερός |
|
Υπάρχει ένας όρκος που είναι πάντα ιερός |
|
Υπάρχει μεταξύ μας ένας όρκος ιερός |
|
Δυνάμωσέ το (δυνάμωσε το) |
|
Και μαζί μου φώναξέ το |
|
Δε κρέμομαι απ' τ' αρχίδια κανενός |
|
Κατάλαβέ το |
|
Φωτιά είμαι σε καίω και δηλητήριο σκέτο |
|
Εγώ και η φαμίλια μου ασκούμε απόψε βέτο |
|
Δεν ξέρω αν με θυμάσαι |
|
Αν κοιμάσαι τόσα χρόνια |
|
Είμαι αυτός που κάνει ματ μες τη μουσική σκακιέρα |
|
Παγκόσμια πρεμιέρα |
|
Στις 11/9 |
|
Του 2002 όταν κάποιοι είπαν αντίο |
|
Ως πάντα από πολύ |
|
Ούτε ζέστη ούτε κρύο |
|
Και μην αναρωτιέσαι γιατί |
|
Μείναμε εμείς οι δύο |
|
Αφού το 5ο μας στοιχείο είναι η μουσική |
|
Που κάνουμε |
|
Αυτή θα μας εκφράζει |
|
Ναι μέχρι να πεθάνουμε |
|
Τα λόγια μας δε χάνουμε |
|
Γιατί είμαστε απτόητοι |
|
Κι αμετανόητοι |
|
Και λέω δυστυχώς γιατί κάποιοι ανόητοι |
|
Το πέρασαν για μόδα |
|
Αυτόπτης μάρτυς ήμουνα |
|
Στα μάτια μου όταν το 'δα |
|
Κομμάτια γίναν όλα |
|
Κι ετσ' η φάση καταστράφηκε |
|
Τίποτα δεν άλλαξα |
|
Αλλά τίποτα δε χάθηκε |
|
O ominus δε φτιάχτηκε για |
|
Ύποπτα συμφέροντα μόνο για να κάνει |
|
Δυνάμωσέ το (δυνάμωσε το) |
|
Και μαζί μου φώναξέ το |
|
Δε κρέμομαι απ'τ' αρχίδια κανενός |
|
Κατάλαβέ το |
|
Φωτιά είμαι σε καίω και δηλητήριο σκέτο |
|
Εγώ και η φαμίλια μου ασκούμε απόψε βέτο |